|
 Ewa Szelburg – Zarembina (1899-1986). Prozaik, poetka, dramaturg, autorka baśni, opowiadań i wierszy dla dzieci.
Urodziła się 10 kwietnia 1899 r. w Bronowicach pod Puławami. Debiutowała w 1912 roku wierszami poświęconymi królom polskim opublikowanymi w czasopiśmie „Przyjaciel Dzieci” w rubryce „Odpowiedzi Redakcji”.
W 1922 r. opublikowała na łamach czasopisma "Moje pisemko" utwór pt. "Przedziwne przygody duszka Dzińdzinnika". Tym samym rozpoczęła stałą współpracę także z innymi pisemkami dla dzieci i młodzieży m.in. „”Płomyk”, „Płomyczek”, „Przyjaciel Dzieci”, „Czyn Młodzieży Polskiego Czerwonego Krzyża”, „Wychowanie Przedszkolne”, dodatek dla dzieci „Robotnika”.
Zaczęła w tym czasie rozwijać także twórczość prozatorską, współpracując z takimi pisami jak „Bluszcz”, „Świat Kobiecy”, „Dziecko i Matka”, „Kobieta współczesna”, „Młoda Matka”.
Od 1928 roku mieszkała w Warszawa i zajmowała się twórczością literacką. Była autorką czytanek szkolnych, podręczników. Była współautorką słuchowisk w dziale dziecięcym Polskiego Radia. W czasie wojny uczestniczyła w tajnych pracach oświatowych. W 1945 roku była współzałożycielką i kierownikiem literackim czasopisma dla dzieci „Świerszczyk”. Swoje utwory publikowała także w „Płomyczku”, „Płomyku”, „Iskierce”. Prowadziła cykliczne audycje dla dzieci i młodzieży w radiu polskim.
W 1965 roku wystąpiła z apelem o osobny wyraz pamięci dla bohaterstwa polskich dzieci w czasie II wojny światowej, który dał początek idei budowy szpitala-pomnika Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu pod Warszawą. W 1970 r. otrzymała Order Uśmiechy. Zmarła 28 września 1986 r. w Warszawie.
Niektóre utwory:
Królestwo Bajki (Opowieść dla dzieci) ,1924
Bracia miesiące. Wierszyki, 1928
Najmilsi (opowiadania dla dzieci), 1928
Przygody wesołej piątki (Opowieść dla dzieci), 1928
Rzemieślniczek Wędrowniczek. Bajki, 1928
Moje wierszyki, 1933
O świętym Mikołaju, sierotce Dorotce, pluszowym niedźwiedziu i o krasnalku Skrzatku oraz cztery inne baśnie, 1936
Legendy Warszawy, 1938
Po nitce do kłębka, 1947
Igiełka ze złotym uszkiem, 1948
Każdy Tomek ma swój domek (Wiersze dla dzieci), 1948
Baśnie. Był sobie raz (Wiersze dla dzieci), 1949
Kije samobije (Bajki wierszowane), 1949
Rycerze Tatr (Poemat dla dziei), 1949
O Sobiepanku i Samolubku, 1951
O warszawskiej syrenie (Poemat dla dzieci), 1954
Na listeczku kalinowym (Wiersze dla dzieci), 1955
Dary czterech wróżek (Bajka), 1956
Czarodziejskie Przygody (Bajki i wiersze). 1957
Hanusia (Wiersze dla dzieci), 1959
Strażacy (Wiersze dla dzieci). 1959
Idzie niebo ciemną nocą (Wybór wierszy dla dzieci), 1966
Przez różową szybkę (Utwory dla dzieci), 1966
¬ródło:
Nowy słownik literatury dla dzieci i młodzieży, Wiedza Powszechna, Warszawa 1984
Współcześni Polscy pisarze i badacze literatury. Słownik bibliograficzny. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa, 1994
Złoty jeż
Mój mały, maleńki,
Czy ty o tym wiesz,
że nocą - północą
Chodzi złoty jeż?
Drzew pilnuje w sadzie,
pod jabłonką śpi,
a gdy go obudzić,
jest okropnie zły!
Mój mały, maleńki,
Czy ty o tym wiesz,
że ten jeż to wcale
nie jest żaden jeż?
To śliczny królewicz
co dla jakichś kar
w jeża zamieniony
został przez zły czar!
Mój mały, maleńki,
posłuchaj mych rad:
nie chodź nigdy nocą
w owocowy sad.
I nie szukaj jeża,
co pod drzewem śpi,
bo gdy go obudzisz,
będzie bardzo zły!
Idzie niebo ciemną nocą
Idzie niebo ciemną nocą,
Ma w fartuszku pełno gwiazd.
Gwiazdki świecą i migocą,
aż wyjrzały ptaszki z gniazd.
Jak wyjrzały - zobaczyły
i nie chciały dalej spać,
kaprysiły, grymasiły,
żeby im po jednej dać!
- Gwiazdki nie są do zabawy,
tożby nocka była zła!
Ej! Usłyszy kot kulawy!
Cicho bądźcie!...A,a,a...
Słonko się kładzie...
Słonko się kładzie
i jabłka w sadzie,
i w polu kwiaty,
i laska taty,
cała ta brać
...kładzie się spać.
...Kładź się i ty!
Dam ci bajeczkę
pod poduszeczkę,
niech z tobą śpi! |
