W Tempere, trzecim co do wielkości mieście Fińskim znajduje się Muzeum Doliny Muminków, ale nie jesteśmy pewni czy właśnie tam można spotkać prawdziwe Muminki. Natomiast w Naantali – miejscowości położonej niedaleko Turku również w Finlandii powstał Muminkowy Park Rozrywki zwany Światem Muminków - Muumimaailma. To wyspa na którą prowadzi most, a w domku Muminów mieszkają przebrane w kostiumy postacie z książek o Muminkach. Światem Muminków będą z pewnością zachwyceni wszyscy – nawet Ci, którzy nie znają ksiązek o Muminkach, choć nie chce się wierzyć w to, że gdziekolwiek tacy istnieją.

Czy tam spotkamy prawdziwego Muminka? Tego nie wiemy ... Wiemy natomiast, że najważniejszym miejscem w Dolinie Muminków jest dom Mamusi i Tatusia Muminka, tam zawsze można znaleźć pomoc, schronienie i zrozumienie, nie mówiąc już o smacznych naleśnikach mamy Muminka.

O Muminkach powstało wiele filmów i komiksów i książek, choć w zamyśle autorki Tove Jansson miało być ich dziewięć. Pierwsza z ich miała tytuł Małe trolle i duża powódź i została wydana w 1945 r.

Świat który poznajemy w książce Tove Janson to nie tylko Muminki, to również Paszczaki, , Hatifnatowie, Mimble i cały przekrój takich fascynujących i tajemniczych osobowości, z których każda ma osobne zwyczaje, upodobania i sposoby na życie: Ryjek, Włóczykij, Mała Mi, Emma, Wiercipiętek, Filifionka, Mimbla, Ryjek, Migotek, Buka, Hatifnatowie i inni.

Książki o Muminkach odniosły niebywały sukces. Zostały przetłumaczone na ponad trzydzieści języków i wydane w milionach egzemplarzy. Powstały filmy i seriale o Muminkach. W Polsce znamy 78 odcinkowy serial pr. Opowiadania Muminków, nakręcony w latach 1977 – 1982 w studiu Se-Ma-Fora, a także serial „Muminki” który powstał już w latach dziewięćdziesiątych. Powstały także filmy i seriale o Muminkach w języku, japońskim, niemieckim, rosyjskim i oczywiście szwedzkim. Nakręcony został również film produkcji japońskiej pt. Kometa nad Doliną Muminków.

O wartości książki stanowią również czarno-białe ilustracje autorstwa samej Tove Jansson, która była również doskonałą malarką.

Nadzwyczajny urok, ciepło, oraz wdzięk postaci, w których ukrywają się cechy ludzkie spowodowały, że bohaterowie książek o Muminkach stały się bezwględnymi ulubieńcami dzieci i ich rodziców. Rodziców również, bowiem książki o Muminkach to książki w swojej treści tak uniwersalne że trudno je zaklasyfikować wyłącznie do działu literatury dziecięcej. Muminkowy Świat to świat pełen tolerancji – stworzenia jakie poznajemy, niezależnie od tego jak bardzo są dziwaczne i odmienne od samych Muminków – zawsze znajdą zrozumienie. Opowieści o Muminkach można czytać bez końca. To niewątpliwie ten rodzaj lektury, w którym za każdym razem odkrywa się coś nowego, co nas jeszcze bardziej zafascynuje, zaskoczy a do tego ubawi – bo książki o Muminkach są pełne swoistego i jedynego w swoim rodzaju humoru.

O autorce

Tove Jansson 1914-2001

Urodziła się w Helsinkach, w Finlandii. Pisarka i malarka. Studiowała malarstwo w Sztokholmie (1930-33), oraz w Akademii Sztuki Ateneum w Helsinkach. Pierwsza opowieść o Muminkach powstała w 1945 roku. Pierwsza duża książka „Kometa nad Doliną Muminków” w 1946. Ostatnia część historii o Muminkach pt. Dolina Muminków w Listopadzie ukazała się w 1971 r.
Tove Jansson jest również autorką kilku książek dla dorosłych oraz ilustracji m.inn książek Talkiena oraz Lewisa Carrolla (Alicja w krainie Czarów)
Tove Jansson została uhonorowana Nagrodą Szwedzkiej Akademii w 1994. W 1966 została odznaczona Medalem Hansa Christiana Andersena - międzynarodową nagrodą dla twórców książek dla dzieci.

Fragmenty

Pamiętniki Tatusia Maminka

W tym czasie świat był bardzo duży, a wszystko, co nieduże, było małe w znacznie przyjemniejszy sposób niż dziś, i to mi nieporównanie bardziej odpowiadało.
O ile rozumiecie, co chcę przez to powiedzieć.

Jedyne, co miało jakieś znaczenie, to to, że znalazłem mojego pierwszego przyjaciela, a tym samym zacząłem naprawdę żyć.

A czy posiadacz domu może być równocześnie wielkim podróżnikiem? Sądzę, że nie.

Czy widziałeś kiedy chmurę z bliska? - zapytałem Fredriksona.
- Tak - odparł. - W książce.

Jakby nie było, dzień ten pięknie się zakończył i mogę polecić każdemu, kto czuje niepokój w sercu, by popatrzył na dobrze zrobione koło wodne kręcące się w strumyku.

Tatusiu - odezwał się Muminek. - Czy w tamtych czasach rzeczywiście mówiło się w taki sztuczny sposób: "osądź moje zdumienie", "ku radości", "oczyma duszy" i tym podobne?
- Nic tu nie ma sztucznego - rozgniewał się Tatuś. Myślisz, że można gadać byle jak, kiedy się pisze książkę?

Długie? - oburzył się Tatuś. - Co chcesz przez to powiedzieć? W pamiętnikach muszą być smutne uczucia. Są we w s z y s t k i c h pamiętnikach.
Ja wtedy przechodziłem kryzys.
- Co? - spytał Ryjek.
- Czułem się okropnie - rzucił Tatuś z irytacją.
A ja cały czas sądziłem, że bohaterem jest Jok - rzekł Włóczykij. - I pomyśleć, że dopiero teraz się dowiaduję, jakiego fajnego miałem tatusia! Co za miła wiadomość, że był do mnie podobny.

Nie pozwól mu palić! - zawołał Ryjek. - Ciotka Paszczaka powiedziała, że od tego trzęsą się łapki, żółknie pyszczek i łysieje ogon!
- E tam - odparła Mama Muminka. - Palił całe życie i nie zrobił się ani roztrzęsiony, ani żółty, ani łysy.
Wszystko, co przyjemne, jest dobre dla żołądka.

A co się robi, żeby być sławnym? - spytał Wierci piętek.
- Ach, to nic trudnego - odparłem. - Po prostu robi się coś, czego nikt dotąd nie zrobił, bo mu nie przyszło na myśl... Albo coś starego w nowy sposób...

Nie myślę, żeby było przyjemnie być sławnym powiedział Jok. - Może na początku, ale potem to się wydaje całkiem normalne, a w końcu już tylko mdli od tego. Jak od jazdy na karuzeli.

Pociąg do morza jest widać właściwością Muminków, bo stwierdzam z zadowoleniem, że przejawia go również mój syn.
Zauważ jednakże, drogi czytelniku, że to raczej w y b r z e ż e wzbudza nasz zachwyt. Na otwartym morzu widnokrąg staje się za długi dla normalnego Muminka. My najbardziej lubimy to, co zmienne i kapryśne, nieoczekiwane i dziwne: brzeg morza, który jest trochę lądem i trochę wodą, zachód słońca, który jest trochę ciemnością i trochę światłem, i wiosnę,
która jest trochę chłodem i trochę ciepłem.
I prowadzą łajdackie życie - dodał Jok.
- Łajdackie życie? - zainteresowałem się. W jaki sposób?
- Nie wiem dokładnie - odparł Jok. - Może depczą czyjeś ogródki warzywne i piją piwo.
Długo siedzieliśmy, patrząc na Hatifnatów żeglujących w stronę horyzontu.

Czy one są złe, te olbrzymy? - zapytałem ostrożnie, podczas gdy szliśmy w dół rzeki.
- Tak - odparł Fredrikson. - Ale nadeptują cię tylko przez pomyłkę. I potem przez tydzień płaczą.
Pokrywają też koszty pogrzebu.
- Niewielka pociecha, jak się jest już rozgniecionym - mruknąłem, czując się niezwykle odważny.
Pytam cię, drogi czytelniku, czy jest jakąkolwiek sztuką bycie odważnym, jeżeli nie odczuwa się lęku? (…)

Mądrości z Doliny Muminków
Wszystko, co dobre dla brzuszka, jest miłe
Autor: Tove Jansson
rok wydania:2008
ilość stron:96
rodzaj wydania: oprawa twarda
format:118x160 mm
kategoria wiekowa:b/o
numer ISBN: 978-83-10-11534-8
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Urokliwy zbiór cytatów z klasycznych opowieści o rodzinie Muminków. Każdy miłośnik serii z pewnością znajdzie w nim swoje ulubione fragmenty, opisy zdarzeń, zabawne powiedzonka i przemyślenia bohaterów, przypomni też sobie najpiękniejsze ilustracje (od wydawcy)