Dzieci fotografują 

Dzieci i ich wrodzony talent fotograficzny. Aparat fotograficzny umożliwia kreowanie rzeczywistości, budowanie nieznanych światów, lepsze poznanie tych, które istnieją.

Fotografia to medium, którym współczesne społeczeństwo zachodnie posługuje się na co dzień, a dziecko już od momentu narodzin styka się z obrazem niemal wszędzie.

Nie jest zaskoczeniem, że możliwość samodzielnego kreowania obrazu wydaje się tak kusząca. Dzięki nowym technologiom wykonanie fotografii zadawalającej jakości staje się możliwe nawet dla początkujących amatorów. To sprawia, że dzieci z coraz większym entuzjazmem biorą aparat fotograficzny do ręki.

O dziecięcej zdolności do tworzenia obrazu pisali sporo psychologowie w połowie XX wieku

(Piaget i Inhelder )

W pracach dotyczących perspektywy, podkreślają spontaniczną umiejętność dzieci właściwego wyboru punktu z którego tworzy się obraz, a także zdolność szybkiego dostosowania wzroku do obrazu znajdującego się w wizjerze aparatu fotograficznego.

Kolejne wnioski dotyczyły umiejętności postrzegania przez dzieci dwoistej natury obrazu (w tym również fotograficznego) – z jednej strony będącego odbiciem rzeczywistości, a z drugiej strony, tworzącego obiekt kierujący się swoimi własnymi prawami, kreujący nowe płaszczyzny. (Robinson, Nye and Thomas )

Projekty, polegające na udziale najmłodszych w zajęciach fotograficznych są najlepszym dowodem na to, że mają oni wrodzone zdolności fotograficzne i bardzo szybko, nawet te najmniejsze wśród nich opanowują umiejętności obsługi sprzętu fotograficznego.

Badania finansowane przez brytyjską „Economic and Social Research Council” , a przeprowadzone przez psychologów z Birmingam w roku 2000, wykazały, że nawet czteroletnie dzieci posiadają umiejętność właściwego wyboru kadru, szczególnie jeśli chodzi o portrety. Okazuje się, że te najmłodsze wybierają kadry efektowne wizualnie, preferują jaskrawe kolory i wyraziste wzory. Trochę starsze dzieci, około siódmego roku życia lubią dla odmiany zdjęcia reżyserowane, poszukując tematów dla nich niecodziennych. W wieku 11 lat dzieci wolą zdjęcia w plenerze. Mniejsze zainteresowanie ludźmi i portretami zastępuje zwrócenie uwagi na przyrodę i obiekty estetyczne. 15-latki dla odmiany, nabierają tendencji do traktowania fotografii jako przejawów działalności towarzyskiej, fotografując przyjaciół i ważne wydarzenia w swoim środowisku.

Na uwagę zasługują także wnioski dotyczące postrzegania estetycznego fotografii. Młodsze dzieci mówiąc o „dobrej fotografii” uważają, że jej warunkiem jest właściwy wybór tematu. Z wiekiem wzrasta świadomość kompozycji, kadru, oświetlenia a także tego jak inni mogą postrzegać zrobione przez nich zdjęcia.

Nic więc dziwnego, że dzieci okazują się znakomitymi fotografami, potrafiącymi jak żaden dorosły , bo w sposób prawdziwy i autentyczny pokazać swój świat. Dzieci docierają tam, gdzie nie może dotrzeć nikt inny. Pokazują świat niezwykły i udowadniają, że aparat fotograficzny, nawet w rękach amatora nie musi służyć tylko i wyłączenie do rejestracji imprez rodzinnych. Dzieci coraz częściej angażowane są do niezwykłych projektów fotograficznych, w których same stają się artystami i autorami oryginalnych zdjęć. (AB)