Geddes Anne. Fotografie

Charakterystyczną cechą tych fotografii jest starannie wypracowana kompozycja, dokładnie zaaranżowana sytuacja, wielość rekwizytów i przygotowany z najwyższą precyzją, każdy najdrobniejszy element scenariusza.

Niezwykły kontekst i scenografia w której znalazło się dziecko nasuwa w pewnym momencie wątpliwości czy na pewno to dziecko jest prawdziwe? Czasami wywołuje w nas wrażenie, jakby na kilkudziesięciu fotografiach bohaterem było jedno i to samo dziecko – ten sam wyraz twarzy, to samo spojrzenie ... zastanawiamy się czy aby dziecko jest podmiotem sytuacji, czy jest ono głównym elementem planu, czy raczej jego przebranie? Anne Geddes i Thomas Arma uwielbiają umieszczać dzieci w kolorowych doniczkach, kwiatach, owocach ; przebierać je w stroje oswojonych zwierzątek, motylków, pszczółek, zajączków, kotków, ptaszków itp. Jakże słodkie i urocze atrybuty dzieciństwa !

Troszkę inny nastrój wywołuje również starannie opracowana scenografia zdjęć Kim Anderson, oraz mniej znanych: Gail Goodwin i Betsy Cameron. Dzieci przebrane zostały w nieco za duże ubrania dorosłych, stylizowane na kostiumy z przełomu XIX i XX wieku. Tłem jest najczęściej ulica, ogród, schodki – także stylizowane na przełom wieków. A więc: smokingi, fraki, garnitury, kapelusze, sukienki pełne falbanek, wstążeczek oraz ukwiecone kapelusze. Taki rodzaj scenografii wywołuje nostalgię za rajem utraconym, minionym dzieciństwem, przepełnionym szczęściem, dostatkiem i miłością. Fotografie tego rodzaju, swoją popularność i niewątpliwy sukces zawdzięczają odwołaniu się do naturalnego instynktu opiekuńczego. Te maleńkie dzieci są bezbronne, czyste i piękne – któż na jego widok nie zatrzyma się z okrzykiem „Cóż za słodkie maleństwo !”

Nie brakuje jednak w tych zdjęciach symboliki. Są przecież niezwykle piękną realizacją mitu niewinności z jednej strony, a także nieustannej zmiany i rozwoju – z drugiej strony (np. dzieci w kolorowych doniczkach na zdjęciach Anne Geddes)

Autorzy tych uroczych fotografii muszą wykazać się ogromnymi umiejętnościami technicznymi – i ten aspekt jest niezwykle istotny. Liczy się umiejętność właściwego podejścia do modela – co w przypadku dzieci może być trudne. Może dlatego Anne Geddes fotografuje najczęściej dzieci do 6 miesiąca życia, a w dodatku śpiące i nagie. Ten stan jest najbardziej naturalny dla takiego maleństwa.

Zdjęcia te spełniają wszelkie wymogi fotografii reklamowej, są ostre, technicznie perfekcyjne. Najczęściej kolorowe – a jeżeli czarno białe – to ręcznie kolorowane – co podkreśla jeszcze nastrój bajkowości i tajemnicy. Są też bardzo często wykorzystywane w reklamie i dla celów reklamy tworzone Powodzeniem cieszą się także pocztówki, kalendarze, plakaty (AB)

Geddes Anne

Urodziła się w Queensland (Australia). Obecnie mieszka w Nowej Zelandii wraz z mężem oraz dwiema córkami. Jej zdjęcia przedstawiające nowonarodzone dzieci obiegły cały świat. Jest autorką znanych serii pocztówek, kalendarzy, artykułów papierniczych, ilustracji do książek, albumów publikowanych w ponad 50 krajach świata. Jej albumy fotograficzne sprzedawane są w nakładzie 14 milionów egzemplarzy i tłumaczone na 15 języków. Jest laureatką wielu międzynarodowych nagród i wyróżnień. Jako pierwsza kobieta zdobyła członkostwo New Zealand Institute of Professional Photographers. Jest autorką wydawanego od 10 lat kalendarza z wizerunkami dzieci z którego dochód (ponad 3 mln USD) przeznaczony został na cele stworzonej przez nią Organizacji Charytatywnej o nazwie „Philantropic Trust” zajmującej się zbieraniem funduszy na walkę z wykorzystywaniem dzieci w Australii, Nowej Zelandii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. (AB)

http://www.annegeddes.com/,
http://www.annegeddesbabypictures.com