| Matki w mackach Marsa |
| Film - Film |
|
Matki w mackach Marsa Wynieś śmieci! Zjedz brokuły! – po cóż innego potrzebna jest mama, niż po to, żeby stale kazać nam robić coś, na co wcale nie mamy ochoty?!
Wynieś śmieci! Zjedz brokuły! – po cóż innego potrzebna jest mama, niż po to, żeby stale kazać nam robić coś, na co wcale nie mamy ochoty?! Dziewięcioletni Milo zmienia zdanie na ten temat z chwilą, gdy jego mamę uprowadzają Marsjanie, którzy chcą wykraść jej matczyne instynkty i przekazać je nieporadnym marsjańskim rodzicielkom. Milo ukrywa się na statku kosmicznym zmierzającym w kierunku Marsa. Jego misja ratownicza wymaga przejęcia kontroli nad całą planetą. W tym brawurowym przedsięwzięciu pomogą mu ekscentryczny ziemianin Gribble i marsjańska rebeliantka Ki.
Uważaj! Bo mama odleci Słynny w USA autor komiksów Berkeley Breathed (ur. 1957) ma na koncie między innymi parodię „Star Trek” – „Honky Trek”, oraz tworzoną od lat 80. ostrą satyrę polityczną „Bloom County”. W tamtej dekadzie stworzył bardzo popularną postać pingwina Opusa (który komentował aktualne polityczne wydarzenia), a także Kota Billa (odpowiedź na innego komiksowego kota, Garfielda), o manierach dekadenckiego rockera. Zdobył Nagrodę Pulitzera w 1987 roku. Pod wpływem przemożnego impulsu napisał także książkę dla dzieci i sam ją zilustrował. – Miało to miejsce dokładnie 10 września 2006 roku – opowiadał. – Mój pięcioletni wówczas syn Milo odmówił zjedzenia brokułów i odbiegł od stołu, mówiąc na temat swojej mamy coś, co nie nadaje się do przytoczenia, a co kosztowało mnie wcale nietanią terapię. Powiedziałem mu: Myślałbyś inaczej o swojej mamie, gdyby dziś w nocy porwali ją Marsjanie. Tej samej nocy napisałem tę książeczkę. A reszta to już historia wytwórni Disneya. Mam nadzieję, że teraz, pięć lat po tamtym zdarzeniu, Milo zobaczy wokół siebie szczęśliwe dzieciaki i przekona się, jak twórczym okazał się ten jeden z najmroczniejszych epizodów jego życia – żartował autor.
W pracy nad scenariuszem pomogła reżyserowi jego żona Wendy. Bardzo kuszące było stworzenie za pomocą animacji komputerowej fantastycznej marsjańskiej scenerii. Reżyser tak tłumaczył swe zamiary: – Dla mnie kluczowym momentem był ten, o którym opowiadał Berkeley: w chwilach pełnych emocji dziecko zaczyna sobie zdawać sprawę, jak silna więź łączy go z matką. Pokazaliśmy, jak dziecko się o tym przekonuje. Wendy w pełni zgadzała się ze mną w tej sprawie. Książka była krótka, filmowcy doszli zatem do wniosku, że należy rozwinąć jej fabułę oraz postaci. Dlatego znacznie rozbudowano ich perypetie na Marsie. – I mama, i syn podróżują do nieznanej im krainy, poznają obcych, co sprawia, że zachodzi w nich głęboka przemiana. Nasz dzieciak odbywa prawdziwie heroiczną i pełną niebezpieczeństw podróż, by przekonać się, jak bardzo kocha swoją mamę – komentowała scenarzystka.
Milo – ma dziewięć lat, zaczytuje się komiksami, uwielbia historie o zombie i pasjami skacze po łóżku. To oczywiste, że nie ma czasu na jedzenie warzyw i pomaganie rodzicom. Gdy chce przeprosić mamę za swe niegrzeczne zachowanie, okazuje się, iż jest na to za późno... Została porwana przez statek kosmiczny Marsjan! Milo nie złoży broni – musi ją uratować. Do zagrania Mila zaproszono trochę większego chłopca – Setha Greena (lat 35), wszechstronnego aktora, cenionego zwłaszcza za role komediowe (serial „Family Guy”, trylogia o agencie Austinie Powersie, „Wyścig szczurów”). Producent Jack Rapke tak komentował jego pracę: – Był po prostu zdumiewający. Potrafił w zbliżeniach oddać sprzeczne emocje i niewinność dziewięciolatka. To świadczy o jego wielkiej aktorskiej klasie.
Mama – bardzo kocha swego syna i zawsze chce dla niego jak najlepiej. A czyż jedzenie brokułów nie jest zdrowe? Uważa też, że nie należy próbować karmić warzywami kota. Działania Mamy nie zawsze znajdują uznanie Mila, ale budzą wielki szacunek Marsjan, którzy szukają kogoś takiego jak ona. Joan Cusack („Mama na obcasach”, „Przeboje i podboje”) natychmiast zgodziła się na występ. – Scenariusz Wendy i Simona po prostu mnie zauroczył. Sama jestem mamą i czuję do tego powołanie – mówiła. – Tekst zawiera moim zdaniem cenną myśl, że jeśli jesteś dobrym rodzicem, to nie możesz być tylko przyjacielem dla swego dziecka. Musisz być kimś o wiele więcej. Masz obowiązek mówić dzieciakowi przykre rzeczy, które mu się nie spodobają – i to nie jest łatwe. Ale na tym także polega rodzicielstwo. Ta filmowa mama jest bardzo podobna do mnie i jednocześnie jest mamą uniwersalną, wiecznie zatroskaną.
Gribble – jest po trzydziestce. Znalazł się na odległej planecie, po tym, jak jego matkę uprowadzili Marsjanie. Gdy Milo zostaje uwięziony, ratuje go i zabiera w rejon, gdzie sam żyje i który nazywa domem. Ciągle pozostaje na swój sposób dzieckiem przywiązanym do gadżetów z lat 80. XX wieku. Cieszy się, że zdobył wreszcie przyjaciela – prawdziwego człowieka, i liczy, że już zawsze będą dobrze się bawić. Jest technicznie uzdolniony, to rodzaj majsterkowicza i mógłby rządzić planetą. Ale władza niezbyt go interesuje. – To jest klown ze złamanym sercem – tłumaczył reżyser. – Dan Fogler bezbłędnie oddał całą głębię i liryzm tej postaci. Scena, w której wyjawia Milowi sposób i przyczyny, dla których znalazł się w swojej obecnej sytuacji, była absolutnie kluczowa.
Nadzorczyni – wzbudzająca prawdziwy lęk marsjańska szefowa nadzoru zwanego Siss Guard. To ona stworzyła koncepcję zimnego wychowu i racjonowania uczuć. Do tej roli pozyskano Mindy Sterling (Mitzi Kinsky w serialu „Gotowe na wszystko”), pamiętną odtwórczynię postaci bardzo, ale to bardzo złej Frau Farbissiny z cyklu przygód Austina Powersa. – Znaliśmy talent Mindy do tworzenia „czarnych charakterów” – mówił Wells. – Ujawniła ona także wielkie zdolności do improwizacji. Koncepcja była taka, że ani przez chwilę nie wiemy, co dokładnie mówi jej bohaterka, bo posługuje się stworzonym przez nas marsjańskim językiem. Jej intencje i emocje są jednak zrozumiałe. Aktorka zauważyła, że to zadanie wymagało wielkiej ekwilibrystyki. Tym większą jednak przyniosło jej satysfakcję. Ki – Marsjanka-buntowniczka, która angielskiego uczyła się z sitcomów z lat 70. Większość czasu spędza na malowaniu graffiti, co musi ukrywać, bo eksponowanie indywidualności i artystycznych skłonności jest tu zdecydowanie tępione. Grająca tę rolę Elisabeth Harnois mówiła: – Jestem fanką nowych technologii i to dodatkowo – oprócz intrygującego scenariusza – zachęciło mnie do pracy przy tym filmie.
Wingnut – przywódca Hairy Tribe Guys, którzy żyją w jaskiniach, i którym system wychowania na Marsie wyraźnie nie odpowiada. Do czasu przybycia Mila był najlepszym przyjacielem Gribble'a, który uważał go jednak za nieco szalonego i raczej niezbyt bystrego. Okaże się jednak, że mocno się w tych kwestiach mylił. Wingnut doskonale zdaje sobie sprawę, co się wokół niego dzieje. Kevin Cahoon zachwycił Wellsa podczas castingu do tej trudnej roli: – Mieliśmy tam paradę utalentowanych i bardzo zabawnych młodych ludzi. On jednak powalił nas połączeniem lunatycznego zachowania i nieodpartego uroku. Tata – oddany rodzinie, ale kompletnie niezorientowany w jej perypetiach międzygalaktycznych. Pewne jego zdziwienie wzbudzi dopiero fakt, że Milo, skłonny do kłótni na temat swych obowiązków, na ochotnika wynosi śmieci.
Matki w mackach Marsa Źródło: materiały prasowe Forum Film |
